Hoera!

0 0 0 One comment

Afgelopen zondag was het natuurlijk Eerste Paasdag. Taart, chocola, familie en vrienden… Dat had overigens helemaal niets te maken met Pasen (ik doe niet meer aan de ‘Pasen is de nieuwe Kerst) maar had alles te maken met mijn verjaardag. Ik mocht afgelopen zondag op Eerste Paasdag namelijk 32 kaarsjes uitblazen!

Het afgelopen jaar was helemaal fantastisch en de mooiste reden daarvan hoef ik jullie natuurlijk niet meer te vertellen. Ik heb genoten als 31 jarige van alle mooie dingen die op mijn pad kwamen. Er waren weinig dalen maar wow wat een hoogtepunten! Ik las mijn blog van vorig jaar terug waarin ik alle toffe dingen vertelde die ik dat jaar had gedaan. Op het moment van schrijven was ik zwanger, maar was de zwangerschap nog heel erg pril. Een jaar later kijk ik naar een tevreden zoon van 4,5 maand. Jep, het was echt een topjaar.

Komend jaar staan er geen levensgrote dingen op de planning. Het dertigersdilemma liet ik laaang geleden al achter me en ik voel dat de rust me goed doet. Ik neem wat meer afstand van onbelangrijke dingen en focus me veel meer op alles wat wel goed gaat. Blijkbaar word ik eindelijk verstandig…

We zitten momenteel in een enorme verbouwing; onze twee garages (die op instorten stonden) worden omgetoverd tot een werkplaats en kantoor. Alles wordt opnieuw gebouwd en er komt een verdieping op. We zijn een aantal weken verder en ik kan nu al geen stof meer zien ;). Eigenlijk kan ik het woord ‘schuur’ ook bijna niet meer horen of schrijven, dus ik hou er snel over op. Wel hoop ik komende zomer eindelijk te kunnen werken op mijn nieuwe werkplek.

Over werk gesproken; daarin verwacht ik geen schokkende veranderingen. Inmiddels ben ik weer volledig aan het werk na mijn zwangerschapsverlof en tot op heden is het nog fijn te combineren met thuis en heb ik zelfs tijd om af en toe een blogje tussendoor te tikken!

Levensgrote dingen dus niet. Maar een mijlpaal waar ik enorm naar uitkijk en tegelijkertijd tegenop zie. 1 juli wordt mijn lieve meisje namelijk 4 jaar en gaat ze dus naar de basisschool. Ik zie hier tegenop omdat het voelt alsof ik haar moet loslaten. Maar ik kijk er ook naar uit omdat ik zie dat ze er zelf enorm aan toe is en ze de meeste dagen niet genoeg heeft aan mij alleen. Ik vind het in ieder geval allemaal nog wat lastig onder woorden te brengen, dus dat bewaar ik maar voor een ander blog ;).

Volgens jaar, op mijn 33e verjaardag, hoop ik dit blog terug te lezen en te kunnen lachen. Omdat ik dan weet dat het weer zo’n heerlijk jaar was met mooie momenten, mijlpalen, toffe uitjes, een nieuw kantoor en bovenal; het gevoel wat ik op dit moment ook heb. Dat het fantastisch was en fantastisch gaat worden.

Fantastic Moms

Written by

    • Greta
    • april 19, 2017
    Beantwoorden

    Beetje laat maar alsnog gefeliciteerd Jessica!
    Ik wens je een prachtig mooi nieuw levensjaar!

Leave a Comment