Kind en dier

0 0 0 7 comments

In ons gezin waren vroeger altijd dieren aanwezig. Katten, honden, goudvissen, vogels, hamsters… Ik weet niet beter of huisdieren waren onderdeel van ons gezin. Ik groeide er mee op en toen ik op mezelf ging wonen, was het een heel logische stap dat er een hond kwam. Tijdens mijn zwangerschap werd er regelmatig gevraagd ‘hoe we het met de hond gingen doen’.

Niet heel anders, namen we ons voor. De hond kende haar plek en dat zou niet veranderen. We gingen niet mee met rare praatjes als opeten van poepluiers en placenta. We hielden vast aan de ‘rangorde’ van eerst mens en dan dier. En zo geschiedde, want de hond past zich prima aan, kreeg nog steeds genoeg aandacht en vond de baby niet bepaald boeiend. Inmiddels is onze dochter ruim vier en de liefde tussen kind en huisdier is prachtig om te zien. Het doet mijn denken aan mijn eigen jeugd bij mijn oma. Kroelen met de hond, frisbees gooien, kwarteleitjes rapen in haar enorme volieres en de tamme duif aaien. Ik heb warme herinneringen aan al die diertjes uit mijn jeugd.

Ook mijn ouders hebben een hond, die 4x zo groot is als die van ons. Dat vonden we best een beetje spannend en we hadden nooit verwacht dat kind en dier beste vrienden zouden worden. Mijn dochter is regelmatig bij mijn ouders en ook hun hond is haar beste vriend. Hij wijkt niet van haar zijde en slaapt voor de deur als ze op bed ligt. Geen babyfoon nodig, want de hond waarschuwt als ze wakker is. In ruil daarvoor krijgt hij alles wat ze eet, want er wordt door haar eerlijk gedeeld.

Het sterkt ons in het besluit om onze dochter met dieren op te laten groeien.  Alle dieren, groot en klein, zijn boeiend. En ieder dier kan rekenen op een grote glimlach, een aai en het liefst nog een kusje. Nu moeten we daar nog wel iets mee, want die onbevangenheid is niet altijd positief.

Zo klom ze ooit eens bijna de koeienstal in, wilde ze de staart van een paard aaien en had ze het liefst boven op een schaap geklommen. We moeten haar dus goed leren niet zomaar op dieren af te lopen, want ik weet ook dat veel honden, die liggen te wachten bij de Albert Heijn, daar niet van gediend zijn. En ‘hoi tijger, ik ga jou even aaien’ lijkt me ook niet zo slim tijdens een safari die we ooit nog hopen te maken. Maar de liefde van mijn dochter voor dieren vind ik fantastisch om te zien en ik hoop dat ze dit de rest van haar leven zal houden. Dieren bieden onvoorwaardelijke liefde en troost. Niet voor niets geldt het spreekwoord ‘als je mensen leert kennen ga je van dieren houden’.

 

Jessica

Written by

  1. Beantwoorden

    Mooi he? Vooral de kinderboederij staat hier op nummer 1 van de uitstapjes. De slappe lach krijgt Fons ervan bij voeren van de geiten. Maar echt aaien dat doet hij niet. Ben bang dat dat komt door onze kat, die is niet zo dol op de onvoorspelbare en drukke dreumes. Helaas al 1 keer een krabbel gekregen… aan de ene kant vind ik het ook niet erg, want net als jij schrijft; als er een keer een hond bij de albert heijn een slechte dag heeft.. Maar aan de andere kant kan het ook zo leuk en fijn zijn. Zeker als ik dan die foto zie van hierboven.

    • Miranda
    • april 25, 2015
    Beantwoorden

    Ik heb altijd een hond gehad maar die is bij mijn ex gebleven. Mis dat beestje nog elke dag want hij heeft hem vrij snel daarna weg gedaan. Wij willen zelf ook graag weer een hond. En dan wel een maatje groter. Ben niet van de kleine hondjes. Knaagdieren etc ben ik niet zo van maar zo op een boerderij maakt mij dat ook niet uit. Ik vind heg belangrijk dat mijn kinderen in aanraking komen met dieren.

  2. Beantwoorden

    Ahhhh superlief! Onze hond is helaas vorig jaar overleden, maar daar was mijn oudste zoon ook helemaal gek op! Zo lief!

    • Stephanie&Luna
    • april 25, 2015
    Beantwoorden

    Prachtig vind ik het. Als onze dochter weg is geweest of we komen thuis na een dag weg. begint ze te schreeuwen. Niet raar schreeuwen of vervelend. Maar dat ze naar haar toe moeten komen omdat ze even wilt knuffelen.
    Wij hebben er 3 en hoevaak hebben we wel niet gehoord toen ik zwanger was of we nu toch wel de honden weg deden he?? Want dat kan echt niet met een baby. Zelfs in mn kraamweek vroegen ze het.
    Luna kan denk ik echt niet zonder ze. Als ze naar bed gaat moet ze ze allemaal even bekijken. Zodra ze wakker is weer.
    Leuk juist!

    • giny koning
    • april 25, 2015
    Beantwoorden

    Prachtig! Onze jongste dochter is ook helemaal zot op de hond. De oudste twee waren er al toen Max kwam. Toen Eva geboren werd vonden we het wel even spannend, hoe zal hij reageren? Nou prima.Eva kan alles met hem doen en ligt vaak tegen hem aan op zijn kussen. Zo lief. En idd ook liefde voor alle andere dieren. Ik geniet daar van. Maar blijf ook alert natuurlijk. Niet elk dier is lief. Maar ik vind het mooi dat wij onze kinderen liefde voor dieren bijbrengen.

    • Eva
    • april 25, 2015
    Beantwoorden

    Onze dochter en zoon houden ook van dieren, maar zelf hebben we ze niet. M’n man wil het niet. Bij oma is er wel een poes en we zijn veel naar de dierentuin, kinderboerderij en geiten boerderij geweest. Vinden ze allebei geweldig! Maar we hebben de oudste wel geleerd altijd eerst te vragen aan de baas voordat ze een hondje gaat aaien. Want sommige hondjes vinden dat inderdaad helemaal niks!!! 😉 liefs, Eva

    • Samantha
    • april 25, 2015
    Beantwoorden

    Prachtig hè? Wij hebben ook een hond, kat en vis en Fleur is er gek op.
    Onze hond is alleen 1.20cm, weegt tegen de 70 kilo en denkt dat hij de afmetingen heeft van een chihuahua.
    Hij kan erg enthousiast zijn en iedereen omver beuken. Gelukkig gaat het over het algemeen goed en Fleur weet als hij thuiskomt dat ze even op een plekje gaat staan waar hij niet bij kan haha. Na 2 minuten ploft hij in zijn mand en kan Fleur alles met hem doen. Heerlijk om te zien! De “issssss” is maar heel af en toe interessant en de kat komt alleen thuis om te eten, maar ook met hem kan Fleur alles doen.

Leave a Comment