Laat het dan ook eens echt los!

0 0 0 One comment

Rennen, vliegen, steeds maar achter de feiten aanrennen. Ik denk dat bijna iedereen dit wel eens heeft. Zo’n periode waarbij er geen einde lijkt te komen aan de to do list, de boodschappen er bij in schieten en vaak wordt er dan ook nog wel eentje ziek thuis, waardoor alles helemaal in het honderd dreigt te lopen.

Gelukkig komt die periode niet zo vaak voor hier, maar als we het door moeten, is het ook direct goed raak. Want stress zorgt in ons huwelijk altijd voor spanning en die spanning kan ik maar op twee manieren uiten tegenover mijn dierbaren. En dat is janken of gillen.

‘Waarom moet ik altijd alles regelen?’ is dan vaak een van de eerste dingen die ik roep van frustratie. ‘Niemand zegt dat jij dat moet, dat doe je zelf’ kreeg ik dit keer als bal teruggekaatst.

Nu geef ik mijn ongelijk niet graag toen, maar eerlijk is eerlijk, hij heeft daar een punt. Ik doe het zelf wel want dan gaat het sneller, beter, op mijn manier. Wanneer ik het dan even niet voor elkaar kan boksen en alles als een kaartenhuis in elkaar dreigt te donderen, kan ik ook eigenlijk alleen mezelf de schuld geven.

Tijd om daar eens verandering in te brengen, willen we deze laatste, veel te drukke weken van het jaar goed door zien te komen. Ik ging door het stof bij een opdrachtgever om uit te leggen dat ik het echt even niet ging redden. Dit bleek prima verzet te kunnen worden naar volgend jaar. Ik kom mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik gewoon niet direct had aangegeven dat het even niet ging lukken.

En een paar dingen liet ik los, waarna mijn man het moeiteloos overpakte en regelde. Hard op mijn wang bijtend keek ik toe (‘oh nee ik had het echt zo gedaan’) en zei ik niets. Hij helpt me, dan moet ik niet gaan klagen of het uit zijn handen willen trekken. En toen ik op een avond met een glas wijn in mijn handen om me heen keek, moest ik concluderen dat het best lekker liep. Geen ruzie, geen onmin en och, dan maar eens een wat minder goed opgeruimd huis. Niks mis mee.

Zo aan het einde van het jaar is het een goed moment om even stil te staan bij wat er wel goed gaat, waar de knelpunten zitten en wat er moet veranderen. In dit geval was ik het toch echt zelf. Ik moet veranderen en meer uit handen geven, eerder aan de bel trekken en sneller op de rem gaat staan. Dat scheelt enorm veel gejank en gegil.

Jessica

Written by

    • Diana
    • november 9, 2017
    Beantwoorden

    Herkenbaar… stapje voor stapje komen we er wel voor de kids groot zijn, we met pensioen gaan etc etc

Leave a Comment