‘Me’ time

0 0 0 No comments

Deze blog gaat niet over quality time, niet over uren badderen in roze badwater, niet over die stapel tijdschiften van het afgelopen half jaar wegwerken. Nee, zelfs niet over een intiem momentje met een fles rode wijn en een enorme reep chocola. Want hoe fijn en aanlokkelijk dit allemaal klinkt, vandaag gaan we het gezellig hebben over bezittelijke voornaamwoorden. En dan specifiek over het woordje ‘mijn’. Of eigenlijk kan ik beter zeggen ‘muh’.

Ik weet niet of het aan het aftakelende onderwijsstelsel ligt of misschien komt een spraakgebrek simpelweg gewoon veel vaker voor dan een jaar of twintig geleden. Ik leerde toch echt van mijn favoriete meester Hulsebos (dikke vette shoutout!) dat als je duidelijk wil maken dat iets van jou is, je daar bij voorkeur het woordje ‘mijn’ voor gebruikt. Mijn breezer, mijn kleine pakje Camel blauw en mijn straf omdat ik een halve nacht te laat thuis kwam. Ahhh, de nostalgie!

Mijn

De huidige generatie van hypersensitieve millennial special snowflakes denkt daar echter heel anders over. Want waarom een drieletterig woord uitspreken als je het ook redt met het uitstoten van één simpele klank. Een klank die het midden houdt tussen een loeiende koe en een baby die trek heeft. Dus vliegen de ‘muh’s me om de oren met als toppunt de zoon van een kennis. Die heeft het namelijk standaard over ‘muh vrouwtjuh’ als hij de blonde gazelle (die op onbegrijpelijke wijze niet van zijn zijde wijkt) bedoelt. Dat beiden nog zestien moeten worden vergeten we voor het gemak maar even.

Efficient

Nu ben ik heus enorm van het efficient omgaan met je tijd, maar om nu consequent een hele letter te skippen.. WHY?! Als zelfbewuste moeder zit er dus niks anders op dan mijn dochters te behoeden voor deze grammaticale horror en te articuleren als een baas. Gelukkig wonen we tegen Het Gooi aan en ben ik niet de enige zullen we maar zeggen. Ook bezwoer ik de husband dat ik direct een logopodist zou bellen als ik ooit een ‘muh’ thuis zou horen.

Laatst was het zover en het bewijs staat nog zwart op wit ook want het betrof een appje. Na een drukke week verkondigde mijn dochter stellig “dat je me aller aller liefste moeder bent omdat je altijd zo goed voor me zorgt. “. Die logopodist heb ik overigens niet gebeld, de tweede me was immers goed..

Written by

Leave a Comment