Nooit gedacht, toch geworden..

0 0 0 One comment

Zo’n vijf jaar geleden kon ik me er niks bij voorstellen. Mijn middagen waren meer dan gevuld met een baby en twee keine kleutertjes. God, wat snakte ik af en toe naar een momentje voor mezelf. Zo rond een uurtje of drie, met een cappuccino en een bakkie chocolade pepernoten… Maar nee, die pepernoten waren binnen tien seconde al verdwenen, en niet in mijn mond. Maar dan had ik wel direct even tijd om de chocolade handjes weer van de muur te boenen. Handig ook, want dan kon ik gelijk die vingerverf resten meenemen. En als ik dan toch bezig was, kon ik net zo goed even die drie kilo Magic Sand opzuigen (Magic Sand is overigens een uitvinding van de duivel, maar dat terzijde). Lange, regenachtige middagen met drie kinderen onder de zes kunnen nu eenmaal ellenlang duren….

Nooit gedacht dat ik die middagen nog eens ontzettend zou gaan missen. Natuurlijk was het eeuwige ‘Ik verveeeeeeeeel me..’ af en toe gekmakend. Maar toen was daar het moment dat ik me realiseerde dat ik die laptop gewoon dicht moest klappen. Hop koekjes bakken en dan werd het altijd reuze gezellig. De afgelopen jaren ben ik door schade en schande wijzer geworden. Ik weet dat onze middagen een stuk prettiger verlopen als ik er geen verwachtingen van heb. Tenminste niet op werkgebied en dus ging de laptop dicht en de telefoon op vliegtuigstand. Ik kan het iedereen aanraden. Ik werd wat ik nooit gedacht had, de moeder die met de thee zat te wachten. Plus een plak cake die misschien net iets te droog was…

Eind goed al goed zul je denken, alleen zit ik tegenwoordig mooi alleen. Als de meiden uit school komen zijn ze vaak in het gezelschap van vriendjes of vriendinnetjes. Als hongerige wolven vallen ze aan op de stapel boterhammen. Als ik een beetje geluk heb stoot er nog eens iemand een beker melk om zodat ik in actie kan komen. Maar dan zit mijn ‘taak’ er toch echt op en weet het hele zaakje niet hoe snel ze naar boven moeten rennen. Zit je dan met je goede gedrag. Kleien met drie kinderen mag dan horror wezen, in je eentje is er helemaal geen bal aan…

“Jongens komen jullie even naar beneden, want mama verveelt zich zo…”

Martine

Written by

    • Lodi
    • oktober 10, 2017
    Beantwoorden

    haha herkenbaar hoor. Ik haal ze op uit school en zet de limo en een koekje neer en ze gaan spelen, niets gezellig bij mama op de bank of aan tafel zitten haha

Leave a Comment