Vrienden zonder kinderen

0 0 0 One comment

Vrienden zonder kinderen… Als je de eerste in de vriendengroep bent die de grote stap gaat wagen, loop je toch tegen het een en ander aan. Want toen ik als aller aller eerste zwanger werd, keken al die vrienden ons verbijsterd aan. Omdat een en ander niet helemaal met voorbedachte rade was, keken we zelf in eerste instantie net zo verbijsterd. Daar waren we gelukkig snel overheen maar bij onze vrienden duurde dat iets langer….

Groot voordeel hiervan was dat wij de hele zwangerschap het stralende middelpunt van de belangstelling waren. Iedereen vond het leuk, spannend en vooral de dames waren gewoon ronduit nieuwsgierig. Iedere controle bij de verloskundige was het ruzie wie er nu weer mee mocht. Nog voor de twintig weken echo had onze baby in spé een garderobe om u tegen te zeggen. Alle suikertantes gingen compleet los.

Toen ons kleine moppie er eenmaal was hield de kraamvisite wekenlang aan. Iedereen kwam proosten op ons schatje en ik vond het reuze gezellig allemaal. Ik had toch verlof! En ons meisje was een slaapkoningin die na drie weken doorsliep dus wat mij betrof was iedere avond een feestje. Tot het moment kwam dat ik na vijf maanden weer ging werken en het kinderdagverblijf onderdeel werd van ons leven. Al snel begreep ik dat als zeven babies dagelijks aan het zelfde speelgoed likken, dat chronische verkoudheid tot gevolg heeft. Ook bleek mijn meisje nogal gevoelig voor oorontsteking en ineens was ze geen koningin van de slaap meer, maar de koningin van het ontroostbare huilen.

Vrienden zonder kinderen

Zieke baby´s zijn niet erg bevorderlijk voor je sociale leven en toen ik voor de vijfde keer in een paar weken tijd een afspraak afzegde, merkte ik dat mijn oprechte excuses nogal lauw ontvangen werden. Het kwartje viel, vrienden zonder kinderen snappen gewoon echt niet altijd waarom je op het laatste moment afzegt. Dat ze niet snappen dat jij kapot bent na een week lang een ontroostbaar kindje in slaap wiegen, is geen onwil. De vermoeidheid die tot in het puntje van je tenen gaat zitten als je maar lang genoeg niet slaapt, is hen simpelweg vreemd. ´Je moet even tijd voor jezelf, lekker even eruit´ zeggen ze. Maar ik wilde er helemaal niet uit. Ik wilde er juist in, in mijn bed dus en het liefst voor minstens acht uur achter elkaar.

Inmiddels zijn we jaren verder maar nog steeds ben ik blij dat we al lang niet meer de enige zijn zonder kinderen. De kans dat een etentje met vriendinnen doorgaat, is meestal fifty fifty en niemand vindt dat erg. Als er iemand afzegt, zucht minstens de helft stiekem opgelucht omdat een avondje op de bank een onverwachte traktatie is. Heeft niets te maken met de status van onze vriendschap, maar alles met onze gezinnen vol jonkies, iets oudere schreeuwerds en pubers in de dop.  Ik kan je elk geval zeggen dat ze nog net zo onberekenbaar zijn als vroegah 😉

Als er vrienden langs komen hoeven we niet langer spastisch op te ruimen want onze huizen verkeren in dezelfde staan van wanhoop. Alles wat stuk kon is jaren geleden al gesneuveld of op Marktplaats beland. En als er weer eens iemand languit gaat in een plas (al dan niet zelf veroorzaakt met tuinslang) is er altijd wel een droge onderbroek die meerekt tot de juiste maat. En het allergrootste voordeel? Dat feestjes  tegenwoordig duren tot de kinderen collectief in slaap vallen en I LOVE IT!

Written by

    • liz
    • maart 11, 2014
    Beantwoorden

    Ja, zeer herkenbaar! Die zijn van mij zijn inmiddels al 2 en 4.

    Op het puntje na dat de andere vrienden ook allemaal kinderen hebben.
    Wij hebben ook een grote vriendengroep en er zijn nu 2 andere ook met een kindje.
    Ik kan niet wachten tot bij ons de babyboom van start gaat!

Leave a Comment