Waarom opvoeden soms een b*tch is..

0 0 0 No comments

Opvoeden is denk ik de meest onderschatte taak op de hele wereld. Nu is hersenchirurg vast ook niet makkelijk (en ranzig ook met al dat bloed enzo), maar dan weet je nog een beetje waar je aan begint. Tenminste, die jarenlange studie zal toch ergens voor dienen? Maar opvoeden, daar begin je toch redelijk blanco aan. Ik bedoel, ik had wel een kat, maar die blijkt in de praktijk toch een stuk minder bewerkelijk dan mijn drietal.  Laatst had ik het hier met een vriendin over. Alle dingen waar we onze hoofden over braken de afgelopen jaren en vooral de dingen waar ik soms gillend gek van word. Wat dacht je van…

  • Elk kind is uniek dus als je denkt bij de tweede je trukendoos van de eerste tevoorschijn te toveren. Forget it..
  • Het goede voorbeeld zijn. Kinderen zijn de ergste copycats die er bestaan. En tenzij jij het wel geinig vindt als je kleuter te pas en te onpas ‘F*CK’ schreeuwt door de kleuterklas, is dat wel een dingetje om je bewust van te zijn..
  • Het goede voorbeeld part two. Stiekem chocola eten is hier definitief voorbij. Ze zijn in staat om aan mijn mond te gaan snuffelen als ze bloed, uhm chocola, ruiken..
  • De onvoorspelbaarheid. Soms ben ik een supermom die drama van mijlenver aan ziet komen, maar net zo vaak uhm niet..
  • Kinderverdriet, en dan niet het ‘boehoe ik mag geen raketje als ontbijt’ verdriet maar het oprechte ‘dikke tranen ontroostbaar verdrietig verdriet’..
  • Soms is opvoeden twee stappen vooruit, drie stappen terug en dan komt een flink portie geduld nogal van pas. Twee onsjes voor mij pleaseeee..
  • Geef ze een vinger en binnen no time staan alleen mijn schoenen er nog. Echt, zijn mijn kinderen de enige die feilloos aanvoelen als er ruimte is en daar schandalig misbruik van maken..?
  • Structuur bieden. Mijn kinderen doen het toch echt het beste op structuur, maar oh.. wat is het soms lastig om hiervoor te zorgen als zowel jij als je partner twee chaoten zijn. Ooit zullen we de perfecte weekboodschappenlijst maken #goals
  • Vooruit denken. Nu scheelt het al een stuk dat mijn kinderen zindelijk zijn en heel blij worden van benzinepompfood in geval van acute trek. Maar kinderen met bloemen de klas insturen terwijl het afscheid van de juf pas over twee weken is… kan ik!
Martine

Written by

Leave a Comment