Wanneer alles gezegd is…

0 0 0 4 comments

Mijn eerste blog voor deze site schreef ik toen mijn dochter ongeveer 3 maanden oud was. Een nieuwe, onzekere moeder, die het ook allemaal niet wist en probeerde alles te doen ‘zoals het hoort’. Soms lees ik die blogs terug en denk ik allemaal maar ‘had je toen maar geweten dat alles goed zou komen’. Nu is mijn tweede kind ruim 4 maanden en wat nu? Ik bedoel wanneer alles gezegd is?

Ik kan namelijk weer ontelbaar blogjes schrijven over die babytijd maar weet je, been there, done that, bought the t-shirt. Ik ervaar de meeste dingen heel anders, maar laten we eerlijk zijn, de meeste baby’s zijn dat eerste jaar allemaal hetzelfde. Open een willekeurige mamablog en begin maar eens te lezen. We schreven allemaal blogs over teveel of te weinig slapende baby’s, het badritueel, de hutkoffer die je luiertas noemt, wij als verslonsde moeders die eerste maanden, hoe je de heeeele f-ing dag met een baby bezig was en nergens aan toe kwam, hoe we probeerden thuis te werken met baby’s en hoe we ergens moesten toegeven dat ook ons dat niet is gelukt.

Dus tsja, wat nu? Wanneer alles gezegd is, zit je een beetje vast. Ik weet namelijk niet meer zo goed wat voor nieuws ik nog te melden heb. Dit keer zag ik die verslonzing aankomen dus trok ik op tijd mijn pinpas bij de Hunkemoller en trok ik mijn stiletto’s uit het stof. Dit keer wist ik dat ik niet direct mijn eigen broeken zou passen dus ik nam een abonnement op de sportschool en kocht een spijkerbroek in een maat of wat groter. En dit keer krijg ik weinig tot geen rare vragen of adviezen en besef ik mij heel goed dat de mensen van het consultatiebureau er zijn om me te helpen en niet om kritiek te geven. En ik meet mezelf allang niet meer met andere moeders want we hebben allemaal onze eigen manier. Net als onze baby’s die zich allemaal op hun eigen tempo ontwikkelen.

En zo zijn er genoeg blogs die ik niet wil schrijven omdat ik weet dat ze voor discussie zorgen. Of omdat het onderwerpen zijn waar ik nu, bijna vier jaar later, heel anders over denk. Want niet alleen deze site is gegroeid, ook ik ben gegroeid. Als moeder, maar ook gewoon als mezelf. Weg met die onzekerheid, volledig op mijn eigen gevoel durven vertrouwen en weten dat ik het niet perfect doe. En ik maak me daar ook geen seconde druk over.

Tijd om te stoppen met bloggen is het nog niet. Fantasticmoms.nl voelt nog lang niet af en ik weet dat dit voor Martine ook geldt. Want ik kan me geen leven voorstellen zonder samen te kunnen werken met Martine. Mijn ying, mijn Peppie, mijn Ernie. Maar ik kan mij inmiddels wel een leven voorstellen zonder blogs over babypoep/luiertassen/help een tand/oei verlatingsangst/eerste keer opvang/sprongetjes/help het loopt/weer aan het werk/hoera 1 jaar/janken om maat 50. Want ik weet nu dat al die fases gaan komen en dat ze, verrassing, ook weer voorbij gaan. En dat we die fases allemaal anders aanpakken. Natuurlijk kan ik schrijven over hoe ik dingen aanpak. Maar ik doe maar wat dus aan die informatie heb je niks. Net als ‘Google’ artikelen, de ‘how to’ artikelen. Alsof iemand zit te wachten op een ‘dit doe je met poepvlekken’ artikel (tip; ik pleur die rompers dan gewoon weg).

Naast moeder ben ik op de eerste plaats gewoon Jessica. Mezelf. Jessica die soms chagrijnig is, kwaad, gefrustreerd, helemaal klaar met mijn kinderen, verdrietig, hormonaal, vol liefde, uitgelaten blij, druk, gestrest, dronken maar bovenal; gelukkig. En gelukkig zijn is heerlijk, maar in mijn geval niet per se de beste gemoedstoestand om scherpe blogs te kunnen schrijven? Wie weet is dat het ;).

Hoe dan ook, ik vind mijn weg wel weer. Het duurt misschien even maar de juiste onderwerpen vind ik vanzelf. Mocht jij nou per se iets willen lezen over een bepaald onderwerp, laat het me maar weten. Voor nu bied ik mijn verontschuldigingen aan voor alle zoetsappigheid de afgelopen maanden. Ik ben gewoon gelukkig.

 

Fantastic Moms

Written by

  1. Beantwoorden

    En gelukkig zijn is het allerfijnste! Ik herken wel wat je zegt, ik schrijf ook nog amper ‘mama’ artikelen en meer over mezelf en wat me bezighoudt. Voelt fijn en dichterbij mezelf.

    En ik blijf jullie gewoon lekker volgen, zoetsappig of niet! X

    • Laura
    • april 21, 2017
    Beantwoorden

    Joh genoeg inspiratie als je oudste naar de kleuterklas gaat! Onafhankelijkheid, het beter weten, rare vragen en schoolpleinmoeders. Ik ga vanaf november die jungle in, dus bereid me maar vast voor 🙂
    En dat groeien voelt goed! Alsof je opnieuw volwassen wordt 😉

    • Diana
    • april 21, 2017
    Beantwoorden

    Dacht even dat je ging zeggen dat jullie gingen stoppen…. pffff gelukkig niet hoor…! Komen vanzelf weer onderwerpen en tot die tijd… check ik de foto’s op ig

  2. Beantwoorden

    Heerlijk juist die zoetsappig blogs. Fijn om te lezen dat je je zo gelukkig voelt! En je moet schrijven waarover je wilt schrijven. Ik ben bang dat er bij mij wel zulke blogs komen maar dat is puur voor mezelf. Ik ben echt niet in de waan dat iemand erop zit te wachten haha!

Leave a Comment