De grote schuurverbouwing

0 0 0 2 comments

Volkomen relaxt zit ik aan mijn bureau. Mijn nieuwe bureau, moet ik zeggen. Ik laat mijn hand over het glad geschuurde hout gaan. Er zitten heel wat uren werk in, voordat ik die oude planken glad genoeg vond. Ik leun achterover in mijn nieuwe bureaustoel en glimlach tevreden.

Een boek

Het zou het begin van een boek kunnen zijn. Eigenlijk is het ook het begin van een boek, namelijk mijn boek. Een nieuw verhaal over een droom die uitkwam.

Zes jaar geleden werden we verliefd op een oud, verwaarloosd huis midden in de binnenstad. Het stond al tijden te koop en er was een geoefend oog nodig om door alle puinhoop, scheuren, schimmels en houtrot heen te kijken. Hoe het verhaal verder ging, heb ik meerdere keren beschreven. We gingen aan de slag. Werken om geld te verdienen en het verdiende geld direct weer uitgeven aan bouwmaterialen. Met een groeiende buik keek ik dagelijks uit naar het moment waarop het af was.

De oude schuur

Tot op heden is het overigens niet af, maar het is wel ons paleis. De klussen die nog gedaan moeten worden, alleen dat geoefende oog zal die opmerken. Maar wat bleef was de oude schuur. Twee vervallen garageboxen in onze tuin. De deuren waren weggerot, eentje ging er helemaal niet meer open. Onze achterburen bleven vragen of we er ooit iets aan wilden gaan doen. Want het was niet om aan te zien…

Maar het ging niet. Er werd een baby geboren, de tuin moest gedaan worden. Het jaar daarna moest er een andere auto gekocht worden. Ik nam ontslag en begon voor mezelf. Hard werken, minder verdienen maar o zo gelukkig zijn. Kortom, het leven gebeurde en er was geen geld en geen tijd voor een nieuw project.

Het werd rustiger

En toen werd het rustiger. Alles stabiliseerde. Ons tweede kind diende zich aan, we kwamen in een flow. En we wisten, de tijd is nu daar om aan de bak te gaan. Er werden ontwerpen gemaakt, tekeningen geschetst, vergunningen aangevraagd en schuren platgegooid.

En daar zit ik nu.

In mijn nieuwe schuur, aan mijn nieuwe bureau. Beneden zijn de garages nog lang niet af. Hierboven zijn er nog wat kleine klusjes, maar ik kan er werken. En de eerste vriendin heeft gelogeerd op mijn nieuwe slaapbank. Ik ben trots. Trots op mijn plek, trots op mijn man, trots op ons. Zoals het gaat met verbouwen, het duurde veel langer dan verwacht. Want het leven gebeurde. Er ging een droger kapot, de autokosten vielen tegen. Maar stap voor stap werkten we die schuur bij elkaar.

Mijn bureaustoel rol ik naar achter en ik draai een rondje. Net zoals mijn dochter graag doet. Als ik werk, zit ze aan het bureau van haar papa en draait ze rondjes. Ik geniet van mijn nieuwe plek, van alles wat er in staat. Hier gaan dromen uitkomen, ik voel het aan alles.

Mijn boek is nog lang niet af. Dit is pas het begin. Maar man, wat heb ik zin om er in verder te gaan.

Written by

    • Melissa
    • september 3, 2018
    Beantwoorden

    Echt super mooi geworden. Hard werken loont en zo ben je nog veel meer trots! Geniet lekker van je prachtige werkplek

    • Diana
    • september 3, 2018
    Beantwoorden

    Tof….!! Of beter gezegd… fantastic..!!! Veel werkplezier…!!!

Leave a Comment