De verwende huisvrouw en de wasmachine

0 0 0 No comments

Een paar weken geleden ging mijn wasmachine kapot. Nu was dat apparaat nog van mijn oma geweest en inmiddels 12 jaar oud, toch was het zuur. Maar hoe bizar is het eigenlijk, dat we tegenwoordig geen dag meer zonder hoeven te zitten? Was ik eerst vooral geïrriteerd, besef ik me nu pas echt: wat een verwende huisvrouw ben ik eigenlijk?

De was houdt nooit op. Ik schreef het al eens, het is net als die musical Soldaat van Oranje. Er komt nooit een eind aan. Het is zoals fruitvliegjes. Je denkt dat het weg is, maar er duikt altijd weer iets op. Gekmakend!

Maar goed, kapotte wasmachine dus. Uiteraard op de zondag waarop ik van plan was eindelijk even alle was weg te werken. De dag waarop mijn hal vol lag met vuil wasgoed. De wasmachine gaf geen kik meer. Het was over en uit.

Het grote vergelijken begon. Iedereen die ooit een witgoedapparaat heeft gekocht, ken dit. Zoeken, zoeken, het juiste apparaat vinden die voldoet aan je wensen en waarvoor je geen nier hoeft te verkopen. Om daarna nog eens te gaan zoeken waar dat apparaat het goedkoopste is.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben een fan van lokaal kopen. Winkels hebben het moeilijk genoeg en terwijl we klagen over leegstand in onze steden, kopen we ook massaal online. Maar fan of niet, ik ben ook fan van mijn spaarrekening. En hoe minder ik die pijn hoef te doen hoe beter. Dus toen bleek dat het gewenste apparaat 140,- goedkoper was online, het voor die prijs gratis werd thuisbezorgd en werd aangesloten? Ik wist niet hoe snel ik op ‘Ideal betalen’ moest klikken.

En dan het meest bizarre. Nog geen 24 uur na de laatste kick van onze wasmachine, waren er twee monteurs druk bezig de nieuwe aan te sluiten. Ze namen de oude mee, haalden nog een dweil door mijn gang (!) en zwaaiden blij toen ze weer in hun vrachtwagentje stapten.

Het is zuur, zo’n grote aankoop. Want die komt nooit wanneer het jou uitkomt. Maar hoe bijzonder dat we binnen 24 uur gewoon weer verder kunnen met waar we gebleven waren? Onze ouders moesten minimaal een week wachten tot de witgoedman een keer tijd had om je apparaat te komen brengen. Mijn oma moest 2 maanden wachten op haar dubbellader. Tot die tijd moest je het maar zien te redden met je eigen musical aan wasgoed.

Ik heb er niet genoeg bij stilgestaan maar wow. Wat een verwende huisvrouw ben ik eigenlijk!

Written by

Leave a Comment