Een wereld van verschil

0 0 0 No comments

De dag dat mijn tweede kind geboren werd, was de dag dat ik me afvroeg of ik wellicht een kopieermachine was. Het was dat mijn zoon een ander mutsje op had, verder was hij het evenbeeld van zijn zus. Inmiddels zijn ze duidelijk verschillend, maar ook qua karakter is er sprake van een wereld van verschil.

Even over die stofzuiger….

Mensen die mij volgen op Instagram weten het, de stofzuiger is de beste vriend van mijn zoon. Hij huilt als we klaar zijn met stofzuigen, als hij moe is kroelt hij graag met dat ding (echt waar) en hij loopt de hele dag met zijn speelgoedstofzuiger door het huis en de tuin. Mijn dochter boeide het niks tot anderhalf jaar. Daarna was het non stop huilen bij het geluid van de stofzuiger. En nog steeds heeft ze een hekel aan dat ding.

Het kind haat ijs!

Qua eten; de jongste is dol op banaan, de oudste gaat er van kokhalzen. De oudste maak je blij met 16 ijsjes op een dag, de jongste moet niks weten van die kou in zijn mond. Ja ik vind het ook verbazingwekkend, wie houdt er nou niet van ijs?!

Wij grappen vaak dat onze dochter dierenarts gaat worden. Ze is al vanaf dat ze kan wijzen dol op dieren. Groot, klein, harig of stekelig, het boeit haar helemaal niks. Maar ondanks dat we zelf een hond hebben, is ons jongste kind als de dood voor alles wat ademt. Alleen vogels vindt hij leuk, verder moet hij niks van dieren weten.

Kind 1 is een chaoot, altijd al geweest. Die is tijdens het tekenen al aan het bedenken wat ze daarna gaat doen. Ze speelt 3 spellen tegelijk en kijkt tussendoor tv. Ze kan best even ergens op focussen, maar is ook snel weer verveeld. Kind 2 is een perfectionist to the max. Hij kan met zijn anderhalf jaar gerust een uur lang bezig zijn met iets. Zijn favoriete bezigheid is auto’s, blokjes of schoenen op een kaarsrechte lijn zetten. Het is grappig, want daarin is kind 1 dus precies haar vader en kind 2 overduidelijk zijn moeder.

Temperament hebben ze allebei, maar onze dochter is veel feller. Nu kan dit natuurlijk een jongen/meisje verschil zijn (of iets met genen van mij maar dat zei ik niet hardop). Mijn dochter was vroeg met driftbuien en nog steeds moet je je bergen als haar iets niet lukt. Mijn zoon is zoveel chiller, zijn driftbuien mogen eigenlijk geen naam hebben Hij stort zich ter aarde en staat daarna direct weer op om iets anders te doen.

Met betrekking tot hun uiterlijk is er 1 overduidelijk verschil en dat is hun haar. Ze zijn allebei kaal geboren en inmiddels allebei hartstikke blond. Maar waar mijn dochter de eerste twee jaar van haar leven met een soort kaarsrechte hanenkam rondliep, kreeg mijn zoon krullen. Nog steeds heeft mijn dochter fijn haar, terwijl haar broer beschikt over een dikke bos. We hebben hem al meerdere malen laten knippen. Onze dochter was drie toen er voor het eerst een heeeel klein beetje haar afgeknipt werd.

Het is zo bijzonder.

Kinderen met deze ouders en toch nagenoeg dezelfde opvoeding. Dat je denkt dat je de handleiding eindelijk onder de knie hebt? Verrassing, begin maar weer opnieuw! Ze hebben allebei hun eigen karakter, hun eigen voorkeuren en vreemde dingen (ik bedoel een stofzuiger knuffelen lijkt me niet heeeeel normaal). En allebei ontzettend leuk op hun eigen manier <3.

 

 

Written by

Leave a Comment