Gezinsplanning

0 0 0 16 comments

Wat is genoeg? Eenentwintig paar schoenen? Absoluut niet! Eén hypotheek? Meer dan. Twee repen pure chocola, precies goed! Op het gebied van kinderen vind ik het een stuk lastiger. Vroeger riep ik altijd dat ik er vijf wilde. Iets met een olijfberg in Italië, lange tafels en ik in een witte wapperjurk met een dampende pan vol pastasaus. Bij de meeste zaken weet ik het prima maar als het op gezinsplanning aankomt…


In Italië ben ik niet beland, witte jurken zijn niet aan mijn onhandigheid besteed en koken kan ik niet. Voor zover de droom. Kinderen zijn er wel gekomen, drie prachtige dames. Dat is fantastisch,want dat kinderen geen spaghetti carbonara’s zijn die je even besteld weet ik natuurlijk best.

Dochter één was een verrassing, maar dat deze verassing voor herhaling vatbaar was daar waren we het snel over eens. Beiden komen we uit een gezin met drie kinderen en hebben dat vooral als heel gezellig ervaren. Dochter twee diende zich vrij rap aan, en met een baby en mini peuter had ik mijn handen meer dan vol. Toen ook de tweede dochter veranderde in een peuter vond ik dat een verademing. Iets zelfstandiger werden ze en er kwam weer wat meer ruimte voor onszelf. Klaar dus! Daar waren we het stellig over eens.

Totdat de brief op de deurmat viel waarin oudste dochter werd uitgenodigd om te komen wennen in de kleuterklas. Ineens besefte ik me hoe groot ze eigenlijk al was. En haar zusje zat ook al twee dagen per week in het peuterklasje. Waar het me maandenlang heerlijk had geleken die ‘vrije’ ochtendjes voor mezelf, zat ik de eerste weken vooral door babyalbums te bladeren en de ogen uit m’n kop te janken.  En ineens was ik niet langer klaar..

Dat vrouwen vooral leidend zijn in de beslissing inzake gezinsuitbreiding bleek ook bij ons en binnen no time stond ik met een dikke buik op het schoolplein te stralen. Inmiddels zijn we twee jaar verder en is mijn gezin perfect. Ik geniet van de chaos ’s ochtends, de gezelligheid ’s middags en mijn drie slapende meiden  in hun bedjes ’s avonds.

Compleet, dat zijn we en zo voelt het ook. En toch blijft het. Het gevoel als er een kinderwagen voorbij rijdt met pasgeboren wolkje erin, een klein steekje van jaloezie. Je beste vriendin die haar langverwachte dochter aan je voorstelt en het besef dat je nooit meer zwanger zult zijn. Nooit meer een naam bedenken, en nooit meer maatje 50 kopen.

Zou dat gevoel ooit over gaan? Ik hoop het en anders doe ik heel hard mijn best om het te negeren. Wens mijn echtgenoot succes 😉

Written by

  1. Haha, ben zo blij dat het herkenbaar is. Die arme mannen toch …;)

    • Tirza
    • november 28, 2013

    Jaaaa…. Heel herkenbaar… Vier kids hier en het gevoel blijft! Gelukkig ben ik nu tante en worden er af en toe neefjes en nichtjes geboren, voelt ook een beetje “eigen”…

    • Annika
    • november 27, 2013

    Ohoh… Hier wordt door partnerlief geroepen. “Een tweede is ok, maar daarna houd je op met zeuren…!” 😉 dat knaagje naar nummer drie en vier zal nog wel ff blijven daarna denk ik….

    • Whitney
    • november 27, 2013

    Gelukkig begin ik pas met nummer 1. Alleen is het wel bij ons nu al de vraag, hoeveel kids? Wanneer ga je dan voor nummer 2? Laten we maar eerst nummer 1 aankijken die elk moment kan komen 🙂

    • Judith
    • november 27, 2013

    Oh nee….. Gaat dat gevoel echt niet over???
    Bij de volgende dikke buik dus aan alle minder leuke dingen van baby’s denken, hopen dat het zo te doen is 😉

    • Fantastic Moms
    • november 27, 2013

    Wat mooi gezegd Gaby!

    • Fantastic Moms
    • november 27, 2013

    Ik kan niet wachten oma Greetje!

    • Gaby Drees
    • november 27, 2013

    Zo herkenbaar!! Emotie versus ratio. Emotie won het en ook wij gingen twee jaar geleden voor nog een kindje. Nu hebben we drie dochters. Het is klaar… Zegt ratio. Mijn gevoel zou zo voor nog een kleintje gaan. Dit keer wint ratio echter. Mijn gevoel richt zich op de drie prachtige meiden en het geluk van anderen bij de geboorte van hun kinderen!

    • Esther Mantel
    • november 27, 2013

    Ik heb er 3 mogen krijgen. Nu inmiddels 25, bijna 16 en 11 jaar oud. Ik kan je zeggen, het gevoel blijft!!!!
    Al roep ik net zo vaak, in mijn volgende leven geen kinderen!!!
    hahahaha!!!

    • Greta Meijberg
    • november 27, 2013

    Gewoon wachten tot je oma wordt. Begin je weer opnieuw en dan alleen de leuke dingen . 😉
    Daar kun je pas jaloers op worden!
    Oma Greeetje

    • Rosanneke
    • november 27, 2013

    Onze dochter is nu 5 maanden en ik vond de zwangerschap en eerste weken zo ontzettend pittig, dat ik dacht: nooit meer. Maar nu denk ik al als ik een dikke buik zie: oh, toch wel leuk he, zo’n kleintje. Dus ik begrijp je gevoel 🙂

    • Fantastic Moms
    • november 27, 2013

    Wat een lieve reactie, oma Elly! Ik denk dat we samen gewoon voor tien Fantastic Baby’s gaan!

    • Fantastic Moms
    • november 27, 2013

    Haha, volgens mij gaat dat gevoel dus gewoon nooit over. Loop ik las vijftigjarige nog smachtend in kinderwagen te loeren..

    • Elly van Hanswijk
    • november 27, 2013

    Nee joh nog 1 erbij, dan ben je er zeker van dat je de feestdagen kan verdelen.
    Nl. 2 dagen oud en nieuw 2. dagen Pasen, 2 dagen Pinksteren en 2 dagen Kerst.
    Anders is het moeilijk te verdelen hoor hahahahahahahah.
    Moet me nog even van het hart meis jullie stukjes zijn SUPER !!! Ga zo door.
    Gr. Oma Elly

    • Anouk
    • november 27, 2013

    Dus dat gevoel blijft?
    Damn, ik had gehoopt dat het over zou gaan.
    Hmmmm.
    Hier ook succes voor de echtgenoot dan. 😉

    • Moira
    • november 27, 2013

    Ik ben gelukkig al te oud voor meer babies en een postnatale psychose heeft me volledig genezen van ‘meer babies!’ roepen 😉
    En zo’n baby vond ik nog goed te doen: beetje tutten en verzorgen (Junior was gelukkig een makkelijke baby), maar nu hij groter is, dank ik bijna elke dag ‘God (of wat het ook is), op mijn blote knietjes dat ik toen naar Senior heb geluisterd: ik vind opvoeden maar een veeleisend iets! Ben blij dat ik niet voor drie kinderen surprises en spreekbeurten in elkaar hoef te flansen in deze tijd, bijvoorbeeld!!

    Voor iemand die eigenlijk niet echt een dwingende kinderwens had vroeger, vind ik het prima zo! Het is dat Senior ermee kwam, anders was het nooit gebeurd. Hier zijn de rollen omgedraaid!

Comments are closed.