Lieve restaurant meneer,

0 0 0 3 comments

Tenminste ik hoop dat u nog in het restaurant werkt want ik kan best begrijpen als u gillend gek bent geworden. Heb ik namelijk ook wel eens als ik met mijn kinderen ergens heen ga. Of alleen met ze thuis ben, maar ik dwaal af…

Het spijt me oprecht als we het u gisteren een beetje lastig hebben gemaakt, dat was niet de bedoeling. Voordat we überhaupt besluiten om met ons kroost een bezoek te brengen aan een restaurant doe ik grondig mijn huiswerk. Ik check of het een beetje kindvriendelijk is, zonder in een ‘all you can eat’ hut te belanden. Mocht ik twijfelen dan bel ik altijd en in het geval van uw etablissement werd me verzekerd dat ‘de kleintjes van harte welkom waren’. Laagdrempelig, informeel en zalig eten, precies wat we zochten.

Inpakken en wegwezen

Soms zijn er in het leven situaties waarin duidelijk wordt dat je niet op dezelfde golflengte zit met je gesprekpartner. Bovenstaand telefoongesprek was er daar een van. Want al bij binnenkomst gingen niet alleen mijn alarmbellen rinkelen, maar ook al het kristal. Tel daar de wiebelige tafels, het blinkende zilver en de 3652763 kaarsen bij op en we hadden moeten inpakken en wegwezen. Ik had echter de dessertkaart al gezien, voor ik het wist had de husband al een rondje drankjes besteld en toen was het te laat…

Laten we afspreken dat we het niet meer hebben over alles wat is voorgevallen. Ik snap namelijk dat dat nogal traumatisch voor u kan zijn. Ik verzeker u echter dat we het afgefikte tafelkleed zullen vergoeden en hetzelfde geldt voor het middeleeuws harnas en uw collega met het niet meer zo weelderige haar.

We beloven hierbij plechtig dat we nooit meer naar een restaurant als het uwe zullen gaan en hopen dat uw reintegratie-traject soepeltjes zal verlopen. En mocht u in het kader van ‘face your demons’ behoefte hebben aan een ontmoeting? We nodigen u graag uit voor een flinke stapel pannenkoeken, met extra stroop. Neemt u dan die homemade crème brulee mee?

Kusje!

Dit artikel is eerder gepubliceerd op 21 juni 2017

Written by

    • Donna
    • juli 26, 2018
    Beantwoorden

    Echt geweldig, en zo herkenbaar! Ben blij dat ik niet de enige ben die dit soort blunders maakt…. Zie dat het van vorig jaar was, durf je inmiddels al weer uit eten met je hartjes? 🙂

    • Greta
    • juni 21, 2017
    Beantwoorden

    Haha gelukkig ken ik je overdrijvings gehalte. Maar het was vast een ramp.
    Super foto van Lou trouwens!

    • Samantha
    • juni 21, 2017
    Beantwoorden

    “Face your demons”…. whahahahahaha

    Ik mag overigens hopen dat dit stukje iets is aangedikt. Zo niet, dan stuur ik je een Gall & Gall cadeaukaart zodat je moed in kunt drinken voor een volgend etentje

Leave a Comment