Mijn huis is niet schoon!

0 0 0 No comments

De vloeren glimmen, de keuken blinkt. Er staan verse bloemen op tafel en de zon schittert door de ramen….

Ik weet niet over welk huis dit gaat maar in ieder geval niet over het mijne. Ten eerste woon ik in Nederland dus die zon is net  zo betrouwbaar als Tiger Woods. En vandaag ga ik eerlijk zijn, heel eerlijk. Ik ben Martine en mijn huis is niet schoon. Zo! Dat is eruit!

Nou heb ik natuurlijk het ultieme excuus. Drie kinderen maken een hoop troep en een zesjarige  strijkt nog net niet lekker de was weg. Toch zie ik om me heen zat vrouwen die het wel schijnen te kunnen. Een druk gezin, werk, sport en dat bovengenoemde blinkende huis. Hoe ze het doen is mij een raadsel maar mij lukt het niet. Op het eerste gezicht lijkt het best netjes. Maar kijk je onder de bank dan vind je daar 3 Barbieschoentjes, 7 rozijnen, 1 sok waarvan ik net vorige week de andere heb weggegooid, 1 afgekloven lange vinger en de kam van de kat. Daarom kijk ik maar niet al te vaak onder de bank. Mijn huis zit vol met dit soort kleine rampgebieden, maar wat je niet ziet dat is er niet.

Werkt ook prima voor de was van een week die nog gevouwen moet, de keukenkastjes, het stukje vloer onder het bad op pootjes, de bovenste plank van de gangkast (okay, eigenlijk iedere plank van de gangkast) en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Mijn moeder vraagt de afgelopen jaren met enige regelmaat waarom we toch geen schoonmaker nemen. Ooit hebben we dat wel geprobeerd omdat ik ook zo´n blinkend paleis wilde. De mevrouw die kwam was ontzettend aardig. Dat denk ik in ieder geval, want ze sprak alleen Portugees wat de communicatie ietwat bemoeilijkte. Ook vond ik het ontzettend inventief van haar dat ze de muren ging stofzuigen, alleen iedere week leek me wat overbodig. Ongemakkelijk vond ik het ook, iemand die je huis staat te stoffen terwijl jij met je cappuccino op de bank de Elle ligt te lezen.

En als ik eerlijk ben stoort het me geen moment, die bende van ons. Als het echt te erg wordt bind ik een theedoek om mijn hoofd, zet het Britney Spears verzamel album aan en rust niet voordat ik weer tevreden ben. Gelukzalig plof ik daarna op de bank en geniet van mijn uitzicht. Totdat mijn meiden uit school komen met laarsjes vol zand, de kat de deurmat onderkotst, en M. zijn schoenen, tas en overhemd elk op een andere stoel mikt.

We zijn weer thuis!

Written by