Must Read: Temperamentvolle kinderen

0 0 0 10 comments

Minstens één keer per dag denk ik dat mijn kinderen gestoord zijn. Gek als een deur of in ieder geval een serieuze tik van de molen…. Want het lijkt hoe groter mijn kinderen worden, hoe minder ik soms van ze snap. Waarom ze soms compleet over de rooie gaan om onbenulligheden is me een raadsel.

Tot ik het boek van Eva Bronsveld, ‘Temperamentvolle kinderen’ opensloeg en er een klein lampje ging branden in mijn hoofd dat steeds harder ging schijnen. ‘Ohhhh…. daarom!’

In haar boek beschrijft Eva op een heel heldere en toegankelijke manier wat temperamentvolle kinderen zijn en vooral hoe je ze net even anders kunt benaderen. Volgens Eva zijn temperamentvolle kinderen: ‘intens, gevoelig en opmerkzaam en hebben ze een sterke eigen wil. Ieder kind is anders dus ook temperamentvolle kinderen verschillen onderling net zoveel als andere kinderen wat betreft de mate, maar toch blijken er in de praktijk veel kinderen te zijn die net even meer van deze eigenschappen vertonen.’

Goed, nu we dat weten gaan we maar eens aan de slag met het boek! We lazen het boek allebei.

Martine

Voor we dit boek ontvingen had ik al een vermoeden dat ik één van mijn meiden hier wel eens in zou kunnen herkennen. Deze dame weet ontzettend goed wat ze wel en niet wil. Is totaal ongevoelig voor de mening van anderen en koppig als het achtereind van een … Ah well, you get the point ;). Over het algemeen heb ik vooral bewondering voor deze karaktereigenschap en voorzie ik een grote toekomst als leider van de VN ofzo voor haar. Maar soms is het best lastig, want ook voor mijn mening is ze niet bepaald gevoelig.

En wow, wat is dit boek een eye opener! Hier staan dingen in waar ik zoveel aan heb. Zo wist ik echt niet dat sommige kinderen zich echt heel ellendig voelen als ze trek of dorst hebben. Sinds ik standaard een flesje water en crackers in mijn tas heb en dit direct aan de donderwolk die ik uit school haal geef, heb ik daar de hele middag plezier van. Wat ik interpreteer als chagrijnig is dus gewoon trek en dorst.

Het hoofdstuk over verbinding hebben met je kind lees ik met tranen in mijn ogen, want god wat sla ik hier vaak de plank mee mis bij mijn meisje. Wat is het fijn om eigenschappen die ik regelmatig als extreem lastig ervaar te zien als een grote kracht. Ik kijk echt met andere ogen naar mijn meisje en doordat ik dit bewust doe, lukt het veel beter om verbinding met haar te krijgen en wat is dat fijn, voor ons allebei!

Is dit boek een holy grail waardoor je pittige nageslacht ineens in perfecte engeltjes verandert? Welnee, maar dit boek staat wel bomvol super praktische tips die hier in huis met name voor meer positiviteit hebben gezorgd en hoe tof is dat!

Eens per maand een huisvergadering vond ik in eerste instantie ontzettend lame klinken maar in de praktijk werkt het echt heel goed. De mieden voelen zich gehoord en zijn veel meer open dan ik van te voren ooit had gedacht. Wat verkijk ik me soms toch op hoe groot e eigenlijk al zijn. Onderdeel van de huisvergadering is het maken van huisregels voor de komende maand. Love it om te zien waar ze mee komen!

Eens per maand een huisvergadering vond ik in eerste instantie ontzettend lame klinken maar in de praktijk werkt het echt heel goed. De meiden voelen zich gehoord en zijn veel meer open dan ik van te voren ooit had gedacht. Wat verkijk ik me soms toch op hoe groot ze eigenlijk al zijn. Onderdeel van de huisvergadering is het maken van huisregels voor de komende maand. Love it om te zien waar ze mee komen!

Jessica:

Na Martine mocht ik het boek lezen. Nu heb ik niet eerder een boek over kindergedrag of opvoeden gelezen, dus ik ging vrij openminded eens even op de bank zitten. Na het eerste hoofdstuk was ik nogal van de kaart dus ik stuurde Eva een berichtje: ‘dit boek gaat niet over mijn kind… dit boek gaat over mij!’

Temperamentvolle kinderen… Als je het woord ‘kind’ vervangt voor ‘bijna 30 jarige’ dan gaat het boek over mij. Ik krijg flashbacks van mijn jeugd maar herken ook enorm veel van mijn gedrag nu. Zo kan ik erg heftig reageren op dingen die voor anderen ‘onbenullig’ lijken. Ik kan mij uren bezighouden met details die mijn omgeving niet eens zien. Ben je bijvoorbeeld alleen maar puntjes wezen knippen, ik zie echt direct dat je naar de kapper bent geweest. Ik geef bij Eva aan dat dit boek 30 jaar geleden had moeten bestaan. Ik weet zeker dat mijn ouders er enorm veel aan gehad zouden hebben! Gelukkig haalt ze in haar boek ook kort aan welke voordelen er zijn als je zelf temperamentvol bent (je kind beter snappen, jezelf accepteren).

Maar even terug naar nu, want ik lees het boek meer om te zien hoe ik met mijn ietwat temperamentvolle dreumes om kan gaan. Ik herken zeker dingen uit het boek die ik kan linken aan haar karakter. Maar het wordt mij daarom ook erg duidelijk dat ze veel karaktereigenschappen van mij heeft meegekregen. Dus ik moet vooral met haar omgaan op een manier waarop ik zelf ook benaderd wil worden.

En een aantal zeer belangrijke punten die ik heb doorgevoerd:

– Een opvallend kenmerk van temperamentvolle kinderen (en moeders!) is dat ze heel wat meer slaap nodig hebben dan gemiddeld. Waar ik mij soms zorgen kon maken over ons beider slaapgedrag, heb ik dat dus nu compleet naast me neergelegd. Hoort er bij!

– Juul is intens. Ik kan het zien als overdreven gedrag, maar liever zie ik het als enthousiast en levendig. Ze kan dan intens schreeuwen om niks, maar ze kan ook intens knuffelen en dansen.

– Dat brengt mij tot het volgende punt, denken aan het goede. De minder leuke dagen zijn altijd in de minderheid! Natuurlijk is het makkelijker om in het negatieve te blijven hangen, maar juist die leuke dagen tellen.

– Een mindere dag is goed. Hebben we allemaal wel eens, dus ook Juul. Maar door het boek kijk ik als eerste naar mezelf. Hoe voel ik me vandaag? Wat pikt ze van mijn bui op? Wat heb ik gedaan of gelaten waardoor ze nu zo narrig lijkt? En hoe erg ook, door er even goed over na te denken moet ik vaak tot de conclusie komen dat het mijn schuld is… Ik ben chagrijnig, ik ben ongeduldig of ik ben er met mijn hoofd niet bij. Juul voelt dit feilloos aan.

– Echt aanwezig zijn. Makkelijker gezegd dan gedaan, want soms moet ik echt even dingen doen. Maar ineens zag ik in dat Juul dwars werd zodra ik de laptop openklapte. Ze voelde aan dat mama even uitcheckte en koos dat moment om de hond te knijpen of te gaan drammen. De laptop blijft nu dus boven als Juul thuis is. Werken met Juul om mij heen is nu een no go en dit geeft heel veel rust. Ik ben er echt voor haar, ook als ik zelf een beetje moe word van 6x hetzelfde boekje.

– Glimlach! Ik let echt op dat ik de hele dag door naar Juul probeer te lachen. Gevoelige kinderen zijn volgens Eva vaak voortdurend op zoek naar kleine vormen van bevestiging. En door te lachen kan ik Juul laten zien dat ik blij van haar word. En what the f…, het werkt echt. Juul lacht bijna altijd terug of komt hard aanrennen om me te knuffelen.

– Harde geluiden. Het geluid van de stofzuiger zorgt hier al voor paniek. Harde geluiden zijn niet altijd te voorkomen, maar ik heb haar geleerd haar handen op haar oortjes te leggen. Zodra ze dit doet, lach ik en gaat Juul zelf ook lachen. Vervolgens heeft ze zoveel lol dat het geluid haar niet meer lijkt op te vallen. En andere truc die werkt is om haar voorzichtig te laten zien waar de geluiden vandaan komen.

– Voor veel dingen uit het boek is Juul echt te klein, maar toch vertel ik haar de hele dag wat we aan het doen zijn en wat we nog gaan doen. Soms wel 20x en inmiddels doe ik het onbewust. Geen idee of ze het al een beetje begrijpt, maar op deze manier is het gewoonte voor de tijd dat ze het wel gaat snappen.

Ik zou nog 7 blogs kunnen schrijven over dit boek en wat het voor mij en Juul heeft betekend en nog betekenen gaat. Ga ik niet doen natuurlijk, wees niet bang :). Wel raad ik je aan het boek eens te lezen, als je het vermoeden hebt dat jouw kind wellicht wat temperamentvoller is dan anderen. Kleine veranderingen in omgaan met je kind kan al een groot verschil opleveren. En voor mij was het boek vooral bijzonder om herkenning te vinden.

Wat heel erg fijn is aan dit boek, is dat het niet draait om stickertjes plakken. Dus dan is je kind wat temperamentvoller dan de rest? So what! Door dit boek leer je juist de voordelen hiervan te zien en krijg je handvatten die misschien heel goed voor jou en je kind kunnen werken. En absolute must read dus!

‘Temperamentvolle kinderen’ van Eva Bronsveld is onder andere hier te koop. Wil je er wat meer over lezen? Eva blogt regelmatig over haar eigen ervaringen en kennis en geeft daarnaast workshops voor ouders van temperamentvolle kinderen. Meer info kun je hier vinden!

Written by

    • Claudia
    • maart 4, 2015
    Beantwoorden

    Heel graag! Staat op mn verlanglijstje om te kopen/lezen.
    Ik heb 1 heel temperamentvolle kids!! 1 van 6 en 1van 11 maanden….we hebben al vanalles geprobeerd maar niks helpt en er is ook niemand die ons tot nu toe de juiste handvatten/ werkende tips kan geven,dus dit boek is heel welkom! 🙂

    • Esther
    • maart 3, 2015
    Beantwoorden

    Na een workshop pedogogiek ( voor mijn werk als leraar basisonderwiijs) van Eva, ben ik haar gaan volgen op twitter en facebook. Haar bevindingen en ervaringen konden mij namelijk wel eens van pas gaan gaan komen binnen mijn werk met soms wel ontstuimige leerlingen en al helemaal thuis. Ik heb een pittige dochter van 9 en een zoon met ASS. Niet altijd een geweldige combinatie. Ik merk meer en meer dat ik mijn dochter vaak niet helemaal begrijp, die ook nog eens thuis (en op school, dyslexie) het nodige voor haar kiezen krijgt. Waar ik voor mijn zoon mij heb ingelezen en handvatten heb, heb ik het gevoel dat ik haar soms tekort doe… En dat verdient ze niet. Het is een prachtig mens, met een geweldige kijk op de wereld, lief, sociaal en zo gevoelig. Dit boek zou een waardevollle aanwinst zijn voor mijn meisje, voor mijn leerlingen en mij!

    • Michelle
    • maart 2, 2015
    Beantwoorden

    Temperamentvol, zo moeder zo dochter?
    Helemaal niet!
    Deze moeder is van jongs af aan de rust zelve.
    Maar nu heb ik vaak de neiging om keihard te gaan staan gillen en stampvoeten omdat mijn dochter van 8 jaar één brok temperament is van ’s ochtends vroeg tot ze naar bed gaat.
    Wat zij wil gebeurt, of ik het er nou mee eens ben of niet! Althans, dat vindt zij!
    En gebeurt dat niet dan is het gillen en krijsen, terwijl ze na acht jaar toch zou moeten weten dat bij deze moeder ‘nee’ gewoon ‘nee’ blijft!
    Soms moet ik haar gillend mee naar school nemen, en vlak voor de school stopt ze dan met gillen!
    Temperamentvol ja, dagelijks, de eerste vijf maanden heeft ze alleen maar gegild, maar ooh wat hou ik zielsveel van mijn mooie temperamentvolle meisje!
    En wat zou deze niet temperamentvolle moeder blij zijn met een ‘handleiding’ voor temperamentvolle kinderen!

    • carolien
    • maart 2, 2015
    Beantwoorden

    Voor ik doorhad dat mijn dochter van nu 9 maar toendertijd 2 niet wou slapen omdat haar bedje 2 cm van de muur afstond ipv er tegenaan… soms elkaar totaal niet snappen maar het volgende moment elkaar haarfijn aanvoelen. .
    Met een meid van 9 die aan het prepuberen is en geregeld stampvoetend naar boven rent om daar de deur dicht te slaan en met net zo’n neuroot als zoon van 3, denk ik dat ik er best veel van kan leren. Dus ja graag!

    • Greta Meijberg
    • februari 27, 2015
    Beantwoorden

    Waarom heb ik dit boek niet 34 jaar geleden gelezen ;-))

    • Tamaar
    • februari 26, 2015
    Beantwoorden

    Toevallig! Ook ik ben gister begonnen in dit boek. Onze dreumes van 21 maanden is ook voor veel dingen nog te klein, maar ik herken wil dingen die ik soms verzuim te doen. Zoals op een vrije dag allemaal dingen doen die A. moeten en B. die ik wil doen. Logisch dat hij daar dwars van wordt….

    • Hester
    • februari 24, 2015
    Beantwoorden

    Dat klinkt als een goed idee om eens te lezen

  1. Beantwoorden

    Mmm,dat boek ga ik ook aanschaffen denk ik. Lijkt me erg interessant en staan vast veel tips in die ik kan toepassen op mijn twee drukke, nee enthousiaste,jongens!

  2. Wat leuk om jullie visie op het boek te lezen. Ga er zelf ook eens naar op zoek. Mn dochter en ik lijken namelijk erg op elkaar haha!

    • Shirley
    • februari 24, 2015
    Beantwoorden

    Dit klinkt heel interessant! Geen idee of ik Skyler in dit ‘hokje’ kan stoppen, maar een beetje meer leervoer over kinderen kan geen kwaad 🙂

Leave a Comment