Op tijd, oh nee toch niet…

0 0 0 No comments

Wie mij een beetje kent weet dat ik altijd op tijd ben. Met de nadruk op al-tijd. Op tijd is zelfs een ruim begrip. Want spreek je met mij af in een gezellig restaurantje dan is de kans groot dat ik tegen de tijd dat jij arriveert al kennis heb gemaakt met het voltalige personeel en minstens een shift wisseling heb meegemaakt. Liever een uur te vroeg dan tien minuten te laat zeg ik altijd maar…

Nu is op tijd komen met kinderen soms een uitdaging en met drie van die exemplaren snoetjes bij vlagen zelfs een uitdaging van formaat. Door schade en schande wijs geworden zorg ik er doordeweeks dan ook voor dat we ruim op tijd op staan. Zo heb ik de kans om uitgebreid te douchen voor het gespuis wakker wordt, en geloof mij daar wordt de wereld echt beter van. Maar ergens tussen 07:45 en 08:15 ( ← onze estimated departure time) gaat het standaard mis.

Vanwege mijn strakke en efficiënte planning (al zeg ik het zelf) zitten de meiden een half uur voor vertrek start klaar. Alleen nog even de schoenen en jassen aan en de schooltassen inpakken. Wat een heerlijkheid, het is weer gelukt en dat zonder stress. High five voor mama.. Tevreden maak ik nog een capuccinno en buig me over de krant. Goh, nog maar 5 voor 8, ik kan best nog even mijn nagels lakken en ik heb ook nog wel trek in een beschuitje met hagelslag. Tuurlijk mogen jullie er ook eentje, kopje thee erbij anders..? En willen jullie dan ook …. WTF?!!…..OMG?!….. Meiden, we moeten over tien seconden op school zijn…. ARGHHH…

Weg is de serene rust en de moeder die alles on fleek heeft. Schreeuwen, dreigen, nagellakstrepen op broodtrommels, hagelslag op nagellak en nog meer schreeuwen. Morgen zet ik mijn wekker mooi een half uur te laat, zijn we in elk geval op tijd op school.

 

Written by

Leave a Comment