Twee vaders – dubbel liefde

0 0 0 5 comments

Vorige week verscheen er een nieuwsbericht online over kinderen van gescheiden ouders. 1 op de 5 volwassen kinderen heeft geen contact meer de vader. En de stiefvader wordt in 44% van de gevallen gezien als ‘echt vader’. En dat deed me denken aan een blog uit 2015 over mijn twee vaders….

Eigenlijk mag ik het woord ‘stief’ niet gebruiken in dit blog. Het is volgens sommige mensen niet meer van deze tijd en het heeft een negatieve associatie, zeker als je denkt aan het stiefkreng van Assepoester. Daarom wordt er gepleit om tegenwoordig te praten over ‘bonus’. Bonuskind, bonusmoeder, bonusvader, bonusopa. Ik ben zo’n bonuskind, een stiefkind en ik heb dus naast mijn ‘echte’ vader, ook een stiefvader.

Een puber was ik, net 14, toen die man het hart van mijn moeder veroverde. Geen idee meer hoe het precies ging, ik weet alleen dat ik op een dag op school vertelde ‘ik heb een nieuwe stiefvader en hij is best leuk’. Hij kwam af en toe langs en langzaamaan wat vaker. Hij moest in verband met een verbouwing een paar weken zijn huis uit en mijn broer en ik vonden dat hij dan best bij ons mocht logeren. Hij kwam met een Albert Heijn tas en is nooit meer weggegaan.

We zijn bijna 20 jaar verder en inmiddels zijn ze ook getrouwd, mijn moeder en vader2. We noemen ze lachend vader1 en vader2, omdat andere mensen het anders niet altijd snappen. Maar voor mij zijn ze gelijk. Ik haat het als iemand mij een stief- of bonuskind noemt, alsof ik er net niet helemaal bij hoor. En dat zal voor mijn vader2 denk ik niet anders zijn als ik hem stiefvader of bonusvader zou noemen.

Vader2 is een man die enorm veel van mijn moeder en van haar kinderen houdt. Wij zijn gewoon zijn kinderen en nooit heb ik het gevoel gehad dat ik een ‘bonuskind’ was, eentje die hij er bij kreeg als een bonusaanbieding. Geen idee of hij het ooit lastig heeft gevonden maar wij hebben het in ieder geval nooit gemerkt. En mijn ‘echte’ vader? Van hem hou ik net zoveel, hij is ook mijn papa en mijn rots.

Van mijn kant hebben mijn kinderen dus twee opa’s. Hartstikke handig want beide opa’s zijn dol op hun kleinkinderen. En merken we daarin dan een verschil? Ga we onze kinderen uitleggen dat eentje echt is en de andere stief- of bonusopa is? Ik denk het niet, want is ons geval zijn die termen niet nodig. En is er voor de opa’s in kwestie dan een verschil? Nee hoor, ze schoten allebei vol toen ze voor het eerst ‘oepa’ hoorden.

 

Written by

    • Greta
    • juni 5, 2015
    Beantwoorden

    Lief!

  1. Wat een fijn verhaal! Heerlijk dat je twee zulke hele lieve vaders + opa’s hebt.

  2. Beantwoorden

    Wat een mooi stukje. En Juul zal het zo accepteren als het is. Kinderen doen niet moeilijk over dat soort dingen.

    • Diana
    • juni 5, 2015
    Beantwoorden

    Mooi…!!!! Ligt hier in huis wat ingewikkelder maar ik ben blij dat de bonusterm er is gekomen ipv stief 🙂 ik ben bonusmama van 4 waarvan er 2 bij ons wonen…! Ze noemen me geen mama maar moppie 🙂 mijn dochter noemt me nu ook moppie (voornamelijk gelukkig mama, niks ten nadele van m’n geweldige bonuskinderen echt niet… Maar ik hoef denk ik aan geen enkele mama uit te leggen hoe bijzonder dat mama genoemd worden is toch… (Hoop ik…)

  3. Beantwoorden

    Lief! Fijn dat je met beide vaders zo’n goed contact hebt!

Leave a Comment